Z określeniem” Pin-up girl” wielu Polaków się zetknęło, lecz chyba wciąż wiele osób nie wie, co to takiego jest. Ten tekst Sadurski.com z pewnością przybliży temat
Pin-up girl – co to takiego?
Pin-up – czyli przypiąć, powiesić; girl – dziewczyna. Już sam termin (istniejący oficjalnie pod 1941 roku) wiele wyjaśnia – „przypinana dziewczyna”. Moda na pin-up girl zapanowała w USA w latach 40-ych, wśród męskiej części tego kraju. Szczególnie tej młodej, na przykład amerykańskich żołnierzy walczących na różnych frontach II wojny światowej, którzy na co dzień mieli daleko do dziewcząt i kobiet. Chcieli to sobie wynagrodzić widokiem słodkich, seksownych dziewcząt – wyciętych z prasy kolorowej, wydrukowanych na pocztówkach, plakatach i w kalendarzach. Choćby były tylko na obrazku i przypięte pineską lub szpilką, na przykład nad łóżkiem. Albo w innych miejscach, do których czasami trafiał ich wzrok. Żołnierze wieszali je sobie w swoich wojskowych szafkach. Była okazja, aby zapomnieć o chwili obecnej, aby pomarzyć o powrocie do domu i poznaniu „wystrzałowej” dziewczyny.
Ideał urody
Jak wyglądały dziewczęta na obrazkach? To kobiety idealne, jeśli chodzi o urodę i wygląd. Słodka, uśmiechnięta buzia, ostry makijaż, do tego bajeczna fryzura. Najczęściej na obrazkach były blondynki. A reszta postaci? Oczywiście ponętne, kobiece kształty: talia osy, eksponowane krągłe piersi.
Skąpy strój czyli mini-spódniczka lub kostium kąpielowy, na długich, zgrabnych nogach szpilki czyli buty na wysokim obcasie. Do tego bardzo ponętna poza, wzbudzająca fantazje erotyczne. Jednym słowem kipiący seksem wizerunek idealnej dziewczyny, w której natychmiast można by się zakochać. Amerykański ideał słodkiej kobiety tamtych czasów, z czasem zyskał określenie: serniczek (cheesecake).
Marilyn Monroe
W tamten ideał kobiety idealnie wstrzeliła się Marilyn Monroe. Aktorka, seksowna blondynka, o której marzył wtedy każdy młody Amerykanin. A Amerykanki chciały wyglądać tak, jak ona – zarówno jeśli chodzi o makijaż, fryzuję, kobiece kształty, jak i ubiór.
To już nie pin-up girl, ale rzeczywista kobieta, o której można było marzyć i której zdjęcia wycięte z kolorowej prasy można było przypiąć obok namalowanych dziewcząt. Gdyby moda na makijaże była taka jak obecnie, pewnie co drugi Amerykanin wytatułowałby sobie wtedy słodką Marilyn.
Artyści tworzący pin-up
Wizerunki pin-up girls, to nie tylko zdjęcia pięknych gwiazd filmu. To także, a nawet przede wszystkim wizerunki tworzone (malowane) przez artystów. W angielskojęzycznej Wikipedii na liście artystów pin-up jest ponad 60 nazwisk twórców. Mówi się nawet, że w sztuce powstał styl pin-up.
Obecnie obrazy z wizerunkami seksownych dziewcząt namalowane przez takich artystów, jak Alberto Vargas i George Petty (George Brown Petty, 1894-1975), początkowo sprzedawane za 2 tys. dolarów, kupowane są nawet za kwoty przekraczające 200 tysięcy dolarów. Dodajmy tu również Arta Frahma, Enocha Bollesa (1883-1976) i Earla Morana. Pin-up girls malowały także kobiety-artystki, np. Zoe Mozert, Gil Elvgren, Olivia De Berardinis, Joyce Ballantyne.
Betty Grable i moda na pin-up girls
Jak to wszystko się zaczęło? Od początku XIX wieku niektórzy aktorzy reklamowali swoje przedstawienia obrazkami ze swoimi podobiznami. Potem zdjęcia gwiazd kina pojawiały się na okładkach kolorowej prasy. Ideałem urody i symbolem seksu była wtedy Betty Grable (1916-1973) – aktorka, modelka, piosenkarka. W latach 30. i 40. filmy z jej udziałem przynosiły producentom krocie, a ona była w czołówce najlepiej zarabiających gwiazd. Jej plakat w stroju kąpielowym był najczęściej wieszanym (przyczepianym) wówczas przez Amerykanów plakatem. I to właśnie jej zdjęcie trafiło do zestawienia magazynu Life „100 fotografii, które zmieniły świat”. Miała idealne (jak na owe czasy) proporcje nóg, łydki i całej reszty ciała.
Oczywiście przedstawianie kobiety jako podmiotu, obiektu seksualnego, miało też swoich przeciwników (głównie przeciwniczki).
Dowcipy o blondynkach
To prawdopodobnie z ówczesnego kultu słodkich, seksownych i niekonieczne inteligentnych dziewcząt, powstała potem moda na dowcipy o blondynkach (początkowo: pin-up girl jokes).
Pin-up boy
Także amerykańskie kobiety miały swoich idoli, do których wzdychały w połowie poprzedniego wieku. Dziś powiedzielibyśmy, że to „ciacha”. Zabójczo przystojny aktor Dames Dean, muzyk Jim Morrison, także inni mężczyźni ze świata kina i muzyki. Niektóre Amerykanki ich zdjęcia przypinały sobie np. nad łóżkiem, podobnie jak Amerykanie przypinali sobie pin-up girls.
Pin-up girl obecnie
Wprawdzie świat się zmienił, jednak w jakimś sensie moda na pin-up girl przetrwała, a przynajmniej nie została zapomniana. Mówi się nawet o subkulturze pin-up. Seksowną modelkę, aktorkę ze „Słonecznego patrolu” Pamelę Anderson okrzyknięto „ponadczasową pin-up”. Beyoncé nagrała piosenkę zatytułowaną „Why Don’t You Love Me” będąca hołdem dla amerykańskiej królowej pin-up z lat 50., Bettie Page.
W kulturze (moda, film, muzyka) co jakiś czas są odniesienia do pin-up girls. Piosenkarka Katy Perry w swoich teledyskach i kostiumach nawiązywała do pin-up. W 2011 r. postał magazyn Delicious Dolls, w 2015 roku nazwany „najbardziej lubianym” magazynem pin-up na świecie. W 1973 roku David Bowie swój album zatytułował „Pin Ups”. Laleczką Pin-Up Doll była Jessica Sutta, jedna z członkiń zespołu Pussycat Dolls. Określenie pi-up girl weszło na stałe do kanonu amerykańskiej kultury.
Ciekawostki o pin-up girls: (c) Sadurski.com
Zobacz też:
> Nowy Jork
> Filadelfia
> Atlantic City
